Upał i burza, piękne widoki; tak to pamiętam. To były piękne dni: pełnia lata, środek tygodnia, pełnia wakacji, w planach podróż do Włoch (Wenecja! Florencja!),… Czytaj dalej »Pejzaże Kolejowej Prowincji. Linia 50 (223): Czerwonka – Mrągowo – Mikołajki – Orzysz – Ełk , czyli czerwone porzeczki prosto ze stacji
Reisenfieber. W moim fyrtlu wszyscy znali to słowo. Dzieci także, od chwili, gdy pierwszy raz pakowały plecak przed wyjazdem na obóz wędrowny, a może i… Czytaj dalej »Pejzaże Kolejowej Prowincji. Linia 47 (401): Szczecin Główny – Świnoujście, czyli z Puszczy Bukowej na wyspę albo rajzenfiber
Tym razem w środę, 23 lipca 2014 roku, zaczęło się na przebudowywanej właśnie stacji Bydgoszcz Główna. Dworzec, który stał się dla mnie synonimem kolei, właśnie… Czytaj dalej »Pejzaże Kolejowej Prowincji. Linia 46 (131, 353, 351): Bydgoszcz Główna – Poznań Główny – Krzyż, czyli z Instytutu Ziemniaka do Muzeum Pyry
To się nie mogło udać. Bo linia przeznaczona była do zamknięcia. Bo za dużo ludzi chciało jechać tym pociągiem. Bo wagon doczepiony w Olsztynie mogli… Czytaj dalej »Pejzaże Kolejowej Prowincji. Linia 45 (219): Olsztyn – Szczytno – Pisz – Ełk, czyli przez krainę jezior, starowierów i tarpanów
Kiedyś słyszałem o tej powieści, gdy jeszcze nie była przetłumaczona. Tytuł powrócił w tym roku. Najpierw była radiowa audycja, w której usłyszałem, że polski przekład… Czytaj dalej »Kolej na literaturę. Chiny, czyli „Tajemniczy pociąg” Can Xue
Jestem dziwny. Tak myślę, bo wiadomość, że pociąg TLK z Warszawy Wschodniej, który miał mnie zawieźć do Kołobrzegu i stamtąd do Szczecina, do Bydgoszczy przybędzie… Czytaj dalej »Pejzaże Kolejowej Prowincji. Linia 44 (402, 401, 351): Kołobrzeg-Szczecin, czyli kraina bardzo starych miast
Będzie to muzyka awangardowa, jednak nie do tego stopnia, co “Błękitna rapsodia”. Gershin sto lat temu przyznał, że jego utwór nie powstałby, gdyby nie podróż… Czytaj dalej »Kolej na muzykę. George Gershwin, “Rhapsody in Blue” 1924
Ten Erlich musi władać nie tylko okolicznymi błotami, ale też żywiołami, bo tak zmienił pogodę, że zaraz po przyjeździe pożałowałem, że wyjadę znad morza dopiero… Czytaj dalej »Pejzaże Kolejowej Prowincji. Linia 43 (229): Lębork – Łeba, czyli kolej w krainie błotnego ducha
A więc jestem w Pile drugiego czerwca 1985 roku. Za kilka minut, to jest o 240, odjedzie pociąg do Stargardu przez Wałcz. Podróż zajmie nam… Czytaj dalej »Pejzaże Kolejowej Prowincji. Linia 42 (403, 202): Piła – Wałcz – Stargard Szczeciński, czyli handel rzeczny i czary
To był krótki kurs, ale za to po bardzo starej linii (z lat 1876-1877). Oczywiście nie widać tego, bo szlak naszej podróży należy do odcinków… Czytaj dalej »Pejzaże Kolejowej Prowincji. Linia 41 (9): Iława – Działdowo, czyli jak mierzyć wartość drzew